Historia Królewskiej Manfukatury
Porcelany w Miśni
Lata dwudzieste XVIII wieku to jeden z najciekawszych okresów w historii Królewskiej Manufaktury Porcelany w Miśni. Jest to czas narodzin tzw. ery malarskiej, zapoczątkowanej przez Johanna Gregoriusa Höroldta, który przybył do Miśni z wiedeńskiej manufaktury du Paquiera. Pod jego kierunkiem rozwinięto nowy, niezwykle wysoki poziom dekoracji malarskiej, realizowany przez stosunkowo niewielki zespół zaledwie około trzydziestu malarzy porcelany.
Równocześnie był to okres intensywnych eksperymentów technologicznych.
W manufakturze nadal produkowano porcelanę Böttgerowską, a także prowadzono prace nad charakterystycznym, ciemnoczerwonym pigmentem znanym jako tzw. „lustro Böttgera”.
Pierwsza odmiana europejskiej porcelany określana jest w literaturze mianem porcelany alchemicznej lub porcelany Böttgerowskiej, od nazwiska ucznia Tschirnhausa, który po jego śmierci kontynuował badania aż do własnej śmierci w 1719 roku. Dokładne ramy chronologiczne jej produkcji pozostają przedmiotem dyskusji wśród badaczy. Część autorów wskazuje jako moment przełomowy lata 1722–1724, inni natomiast przesuwają tę granicę nawet do około 1730 roku, zakładając, że przez pewien czas równolegle funkcjonowały różne typy wczesnej porcelany białej.
To właśnie porcelana miśnieńska stała się pierwszą europejską odpowiedzią na porcelanę chińską. Po wcześniejszych, nie w pełni udanych próbach wytwarzania porcelany frytowej we Włoszech i Francji, manufaktura w Miśni stworzyła materiał twardy, prześwitujący i niezwykle trwały, który zapoczątkował w Europie wspaniały rozdział w dziejach porcelany…