Miśnienskie noże
z porcelanowymi trzonkami ok. 1755
Historia sztućców sięga czasów pierwotnych. Najwcześniej człowiek używał łyżki, które pozwalały nabierać pokarm. Noże pojawiły się później, a dopiero z czasem wykształciły się widelce. Niemieckie kroniki wspominają również o podwójnym szpikulcu do nabijania jedzenia, który był prototypem widelca (często towarzyszący widelcowi w „okresie przejściowym”).
Wraz z nastaniem ery produkcji porcelany w Europie, zapoczątkowanej w 1710 roku w Królewskiej Miśni, zaczęto wytwarzać nie tylko elementy garniturów i serwisów stołowych, ale również porcelanowe elementy sztućców (wykonywane już w kamionce Böttgerowskiej). Takie rozwiązania spotyka się m.in. w serwisie łabędzim, a fragment jednej porcelanowej łyżki mam także w swoich skromnych zbiorach (jeszcze ze śladami zawieruchy powojennej jaka spotkała ten serwis- pożaru).
Podobne przykłady takich sztućców jak tutaj pokazywane znajdują się dziś w najważniejszych kolekcjach muzealnych świata, między innymi w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Zbliżone noże były też częścią słynnej kolekcji Hansa Syza, jednego z najważniejszych kolekcjonerów porcelany miśnieńskiej XX wieku.