Forma okrągła, nawiązująca swoim kształtem do drewnianego cebra (niem. Holzzuber), została ukształtowana z charakterystycznymi, wystającymi pionowymi uchwytami z otworami. Pokrywkę opracowano w formie pąku kwiatowego lub karczocha, co nadaje całości miękki, ornamentalny charakter.
Dekorację stanowi podszkliwne malowanie kobaltowe w typie chinoiserie, z przedstawieniami Chińczyków ukazanych w scenerii ogrodowej, wzbogaconej o elementy zabudowy architektonicznej. Krawędź pokrywy zdobi geometryczna bordiura z motywem kratki, natomiast brzeg maselnicy dekorowany jest koncentrycznymi okręgami. Na korpusie maselnicy umieszczono kontynuacyjnie stylizowane przedstawienia o charakterze ogrodowo-architektonicznym.
Forma ta, określana w dokumentach manufaktury miśnieńskiej jako „Butterfäßchen” (beczułka na masło), była wzmiankowana już w raportach formierskich z lat 1722–1728. Model ten cieszył się dużą popularnością i wykonywany był zarówno w dekoracjach naszkliwnych — między innymi w związku z kontraktem Hoyma i Lemaire’a (ok. 1729–1731) — jak i w dekoracjach podszkliwnych, jak w przypadku omawianego egzemplarza.
Kontekst historyczny
O popularności tej formy świadczą zarówno raporty manufaktury, wymieniające ją przy zamówieniach rozbudowanych serwisów stołowych, jak i jej obecność w zbiorach Pałacu Japońskiego. Szczególnie interesujący jest fakt, że na dzień 1 stycznia 1765 r. królewski serwis „Czerwony smok”, liczący wówczas około 2500 elementów, obejmował aż 60 maselnic.
Ciekawostka: Na dzień 1 stycznia 1765 r. królewski serwis „Czerwony smok” liczył około 2500 elementów, wśród których znajdowało się aż 60 maselnic.
Johann Carl Möbius
Möbius [Moebius], Johann Carl, urodzony najprawdopodobniej w Miśni około 1735 r., został przyjęty 15 września 1749 r., w wieku 14 lat, jako uczeń formierski (Formerlehrling), z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 2 talarów i 16 groszy. W 1750 r. wymieniany był wśród uczniów tzw. Białego Korpusu (Weißes Corps), a w późniejszym czasie najprawdopodobniej kontynuował pracę jako malarz w dziale malarzy kobaltu.
