Filiżanka z talerzykiem orientalna dekoracja kobaltowa, relief gebrochener Stab i szkliwo „zajęcza skórka”
Królewska Manufaktura w Miśni, XVIII w. Filiżanka z talerzykiem o kanelowanej powierzchni, pokrytej rzadkim kremowo-słomkowym szkliwem określanym jako „zajęcza skórka”, z orientalną dekoracją kobaltową wykonaną podszkliwnie.
Zewnętrzna powierzchnia ścianki filiżanki oraz spodnia część talerzyka zostały pokryte szkliwem słomkowym i dekorowane reliefem. Dekoracja reliefowa przyjmuje formę dwóch rzędów drobnych kaneli przesuniętych względem siebie. Ornament ten określany jest w literaturze niemieckiej jako gebrochener Stab, czyli „łamany pręt”, a w literaturze anglojęzycznej jako wzór żebrowy — ribbed pattern.
W manufakturze miśnieńskiej relief ten pojawia się około 1739 roku. Obiekty z tym typem reliefu bardzo często otrzymywały dekorację orientalną, najczęściej wykonaną podszkliwnym kobaltem, co podkreślało ich dalekowschodni charakter.
Wnętrze filiżanki oraz lustro spodka dekorowane są podszkliwnie malowanym kobaltem wzorem indianische Blumen. Kompozycję tworzą cztery symetrycznie rozmieszczone gałązki kwiatowe wokół jednej gałązki centralnej. Przy krawędzi znajduje się ornamentalna bordiura, dopełniająca całość dekoracji.
Obiekt pochodzi z okresu określanego jako Vieux Saxe, który charakteryzował się wyjątkowym bogactwem wzorów i dekoracji, często mających źródła w sztuce Dalekiego Wschodu. Prezentowane szkliwo stanowi kopię szkliwa chińskiego i należy do bardziej interesujących efektów technologicznych stosowanych w Miśni w pierwszej połowie XVIII wieku.
Szkliwo to zostało opracowane przez arkanistę dr. Etzscha i opisane przez Johanna Gregoriusa Höroldta w drugiej księdze receptur z 1740 roku. Duży zbiór podobnych obiektów znajduje się w R. Wark Collection — Pietsch 2011, nr kat. 91–97 — oraz w zbiorach Zamku Królewskiego w Warszawie, w tym identyczny komplet jak prezentowany.
