syng. na spodzie malowane podszkliwnie kobaltem skrzyżowane miecze z znakiem malarskim
porcelana malowana podszkliwnie kobatlem, relief
wys. 8.8 cm, szer. 15,5 cm (z dziobkiem i uchwytem). śr. podstawy 6,2cm
Królewska Miśnia ok 1740 r. kulisty czajnik herbaciany, o zwężającej się ku dołowi nasadzie, z dziobkiem lekko esowatym osadzonym w połowie wysokości brzuśca i uchwytem o wykroju przypominającym literę J, zakończonym wolutką w górnym osadzeniu. Pokrywka płaska, z kulistym uchwytem. Cała powierzchnia zdobiona dekoracją w typie „niebiesko-białej”- wzór słomkowy („Strohblumenmuster”) nazywany również wzorem Indyjskim („Indisch Blau”), wzorem pietruszkowym (niem. Petersilienmuster) wzorem suchych kwiatów czy niebieskim wzorem saksońskim. „Strohblumenmuster”- wzór słomkowy pochodzi od nazwy kwiatów kocanki.
Po raz pierwszy pojawia się w Królewskiej Miśni ok 1730 r., wzór ten rozprzestrzenił się po wielu manufakturach szczególnie lubiany i produkowany w Królewskiej Manufakturze w Danii.
Dodatkowo czajnik zdobiony dekoracją reliefową w postaci dwóch rzędów drobnych kaneli przesuniętych względem siebie, obecnie określanych jako suchy patyk (niem. gebrochener Stab) lub w literaturze angielsko języcznej jako wzór żebrowy „ribbed pattern”.
W manufakturze miśnieńskiej relief ten pojawia się ok 1739 r. a bardzo często obiekty z tym reliefem posiadają dekorację orientalną najczęściej wykonaną kobaltem podszkliwnym.
Istnieje pewna teoria, że obiekty z tym reliefem były bardziej obiektami codziennego użytku a przedmiotowy relief fizycznie zwiększał odporność powierzchni przed uszkodzeniami. Zbliżony imbryk znajduje się w R. Wark Collection (Pietsch 2011, nr kat. 97).
